19/1/2009 - an desem
 An desem sana
Zaten varsın her anımda.. Yıkılıyorum,boğuluyorum Diyemiyorum kimselere Sessizlik paylaşır derdimi... Allahtan unutmuş konuşmayı İzler yaşlı gözlerle iç çekişimi Ve birde sensizlik var Kalbimde hala kanayan bir yara Öyle bir sensizlik Sen yoksun ya, Hayat bitmiş gözümde Ne yaşam kalmış kalıntılarda Ne de ölüm viran şehirlerde..
ŞAHİR..  Senin varlığının yanımda Olduğunu bilmek yeterken bana Şimdi yokluğuna alışmak zor Gidersin korkusuyla geçen gecelerde Varlığına alışmıştım tam sen gittiğinde İçimde yokluğunun sancıları Vuruyor bedenime Zormu geldi hoşçakal demek Böyle gitmek dahamı kolaydı Arkanda kalanı yaşlı gözleriyle bırakmak Ayrılıkla yüzleşmeden gittin O kadar güzeldinki dünyamda Neye dokunsam güzelleşirdi Çünki seni sevmek güzeldi Yüreğinde var olduğumu bilmek Şimdi geceleri sana hasret Yatağımda ter içinde uyanmak oldu Ve rabbime yalvarışlarım…! Yüreğindeki tek aşkın benim ki olması Şimdi en derinlerindeyim yokluğunun En karanlık ormanlarında En siyah gecelerinde Ateşin korundayım serserim İçimde sensizliğin çığlıkları kopuyor Ne acıki bitti bitti imkansızlıklarda Şimdi hazmetmek senden bana kalan Biliyormusun birtanem Beni sevdiğini söylediğindeki İçimde duyduğum o sicaklık Hiç bitmiyor Uykulara tutsak düşdüm Hep yanımdaymışsın gibi Gözlerimi kapıyorum Bir kuş olup konuyorum pencerene Sessiz sessiz Şimdi ne sığınacak sevda_limanım var Nede sevdam Yalnızlığım kaldı sevdiğimden geriye..
...SEVENNEL...
|